onsaw ye (ka bya chit thu)

ကဗ်ာအိပ္မက္

ေစာင္းႏွင့္လိပ္ျပာ
သံစံုတီးခတ္
ရင္ခံုရ၏
လိပ္ျပာေပးေသာ
အိပ္မက္တစ္ခု
ဖြားျမင္လာ၏
လျပည့္ည
ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးထူး
ရင္တါင္းဆြတ္ပ်ံ႔
ရက္ရွည္လ်ားတိုင္
ခံစားႏိုင္ၾက၏
လကြယ္လည္းေရာက္
ေစာင္းသံေပ်ာက္
ရင္ခုန္အိပ္မက္
ပ်က္ျပယ္ျပီလား
စိူးရိမ္စိတ္ပူ
ခံစားတူသာ္
ကို ႏွင့္ သူမ
ျပံုးမိေလ၏။

ေရွးသေရာအခါ
ရဇျဂိဳလ္ျပည္ႏွင့္
ေ၀သာလိျပည္....ျပည္ႏွစ္ျပည္ၾကား
ဂဂၤါျမစ္ေလး ျခားသတဲ့။
အုပ္စိုးဘုရင္ လိစၧ၀ီရွင္ႏွင့္
ေဂါတမျမတ္ဘုရား....ရာဇျဂိဳလ္မွာ
၀ါဆိုနားေတာ္မူတယ္တဲ့။
ေ၀သာလီမွာ
သီးႏွံပ်က္သုဥ္း
ငတ္မြတ္ေခါင္းပါး
ေဘးၾကီးစိုက္ကာ
ေသေၾကေနၾကရွာသတဲ့။
ေသေပ်ာက္မ်ားျပား
လူေသမ်ား
ပုပ္ပြေနေတာ့တာပါဘဲ။
ဘီလူးသရဲေတြ၀င္ကာစား
ထိုအေလာင္းေကာင္ပပ္္မ်ား။
တိုင္းသူျပည္သားလူအမ်ား
လိစၧ၀ီေပၚ
စံုစမ္းမည္ဟုၾကံေလေသာ္
မင္းေတြကလည္း
ျပည္သူဘဲ
စြတ္ဆြဲ ကာဘဲေနၾကသေနာ္
ၾကံရာမဆံုး
ေနာက္ဆံုးကူညီရွင္ၾကီးေဂါတမဆီ
ကယ္ရန္မေႏွး
..ပင့္ရန္အၾကံေပး
ေျပးလႊားေလ််ာက္ထားၾကပါေလေတာ့သည္။
ဘုရားျမတ္စြာ...ျခံရံငါးရာႏွင့္ညီနႏၵ..တို.တူတကြ
တံခါး၀မွစ
ျမိဳ႔လယ္၊ျမိဳ႕တြင္း.....ပတ္၍
ေဒသစာရီ..ၾကြခ်ီေစကာ
ရတနာသုတ္ေတာ္
ဖတ္ရြတ္ပူေဇာ္
ေတာ္မူေလခဲ့သည္။
ထိုအခါ
ရြာသြန္းမိုးေရ
ထစ္ခ်ံဳန္းေစြျပီ
ေ၀သာလီျပည္ေရလႊမ္းမိုးျပီး
ေမ်ာပါလူေသ
ကင္းကြာေလေတာ့၏။
ထိုမွစ၍
ကပ္ၾကီးသံုးပါး...ေက်ာ္လြန္ျငား
ခ်ဳပ္ေႏွာင္ဖြဲ႔မ်ား....လြတ္လိုျငား
စုန္းတေစ..မျပဳစားလိုျငား
ထိုတရား
ရြတ္ပြားၾကပါကုန္။

ေကာင္းလိုက္တာ..သူငယ္ခ်င္းရယ္..

ခ်စ္မုန္း။ရုပ္နာမ္

သည္ စ ကားေလးေပါ့
ခ်ိဳသာအိစက္
ႏွစ္သက္ဖြယ္ရာ
ကဗ်ာေလးမ်ား
ေတးသားမ်ားကို
ြရြရြရြတ္ ဆို
လကၤာတစ္ပုဒ္ က
ခ်စ္သည္တဲ့။

သည္စကားေလးဘဲ
ဆူးရွ ၾကမ္းေထာ္
မုန္တိုင္းထန္သေနာ္
ကာရန္လည္းေပ်ာက္
ေတးလည္းမေျမာက္
မုနး္သည္တဲ့။

အခ်စ္အမုန္း
ဒြံတြဲ ေနေသာ
ဘဒၵ ကမၻာ ဤ ေျမေပၚမွာ
လြတ္ရာလြတ္ေၾကာင္း
တရားရွာေသာ္
ကိုယ္မွာေတြ့ျပီ
ရုပ္နဲ့ နာမ္ေတြခ်ည္းပါလား။